نوشته‌اند ، وبغير از اين دليل بسيار است ، ومىشود قطع نظر از آن دلايل كرده چون اصحاب عصمت عليهم السلام به بطلان اين جماعت شهادت داده‌اند به تعدد روايات ، و اين معنى از كتب ثقات نيز معلوم است شيعه بايد از اين قوم ومايلين ومعتقدين ايشان بيزار باشد . اگر كسى گويد كه من آن كتابها و اخبار و احاديث را نديدم مضايقه نيست ، لكن شرط احتياط وديندارى وقاعدهء خدا پرستى وپرهيزگارى آن است كه در دوستى اين دو فرقه وتسميهء خويشتن به نام اين طايفه متوقف باشد وتوجيه كلمات وكفريات ايشان ننمايد تا كاشف ظاهر گردد . وجمعى از غافلان شيعه ظاهراً گول اين طايفه از اين سبب خورده‌اند كه بعضى از ايشان حضرت امير المؤمنين [ عليه السلام ] را مدح بسيار گفته‌اند ، وندانسته‌اند كه اگر اين گروه ملحد نباشند جبرى كه هستند ، و چون جبريند همه كس و همه چيز را خوب مىدانند ودوست مىدارند ، و هر كس را كه بتصور باطل قائل به عقيدهء فاسدهء خود مىدانند با او بيشتر دوستى مىورزند ، و چون كلام حضرت امير المؤمنين [ عليه السلام ] را كه فرمود : « مَن عَرَفَ نفسَهُ فَقد عَرَف رَبَّهُ « 1 » » ملحدان آن را نفهميده منطبق بر مدّعاى خود

--> ( 1 ) - مناقب خوارزمى : 375 ، و در عوالى اللئالى : 4 / 102 حديث 149 ، وبحار : 2 / 32 حديث 22 از حضرت رسول نقل شده است .